Kategorya: Nobyembre

Ang Pangalawang Hakbang ay nagsasaad na “Dumating tayo upang maniwala na ang isang Kapangyarihang mas malaki kaysa sa ating sarili ay maaaring ibalik tayo sa katinuan.” Kamakailan lamang sa isang pagpupulong narinig ko ang isang tao na bumanggit muli ang Hakbang na ito sa perpektong paraang na nahihintulad sa aking sariling karanasan: “Una pumunta ako, pagkatapos ay napunta ako sa, ‘pagkatapos ay naniwala ako.”

Ang paglalakbay patungo sa isang Mas Mataas na Kapangyarihan ay unti-unting dumating para sa akin nang hindi ko namamalayan. Unti-unting luminaw at nagliwanag ang aking buhay ng mahanp ko nahanap ang paggaling sa Al-Anon. Tulad ng aking kapwa miyembro, una akong dumating, dala-dala ang aking katawan, kung hindi ang aking pananampalataya, sa Al-Anon. Pagkatapos, nang aking pagdating, dahan-dahan akong “dumating sa,” at kalaunan ay naniwala ako na hindi ako nag-iisa. Nagkaroon ako ng dahilan upang manuhay na masaya at produktibo. Kailangan ko lamang humingi ng tulong at panatilihing bukas ang aking isip.

Paalala Ngayon

Ang pagdating ng pananampalataya sa aking buhay ay naging isang mabagal na proseso. Ang prosesong ito ay patuloy na tumatatag sa araw-araw. Ang pagkilala sa prosesong ito ay makakatulong sa akin sa mga pagsubok ng buhay.

“I find the great thing in this world is not so much where we stand as in what direction we are moving.

Oliver Wendell Holmes

Sa oras na maabot natin ang Al-Anon, marami sa atin ang nagugutom upang mapakingan. Nalaman namin na maaari kaming maglabas ng aming mga saloobin at hinanakit sa tuwing kami ay nasa Al-Anon. Nagbabahagi kami, at ang mga tao sa paligid namin ay sumasang-ayon nang may pagkaunawa. Nakikipag-usap sila sa amin pagkatapos ng mga pagpupulong at pinasasalamatan nila kami sa pagbabahagi. Sa wakas ay napapakinggan at pinahahalagahan na tayo. Ang atensiyon na ito ay nakakapanibago na minsan ay nakakatuksong gawin ito ng labis. Marami sa atin ang natatakot na bitawan ang pagkakataong ito upang magsalita, na parang ito na ang huling pagkakataon. Ngunit kapag ang sinumang miyembro ay regular na nangingibabaw sa pagbabahagi sa mga pagpupulong, buong grupo ang naghihirap.

Alinsunod sa ating mga Tradisyon, ang kagalingan ng pangkat ay dapat na mauna. Iyon ang isang kadahilanan na ang sponsorship ay isang napakahalagang kasangkapan. Ang ating mga pangangailangan sa self-expression ay totoo at dapat na tugunan. Ang isang Sponsor ay maaaring magbigay sa atin ng oras at pansin na kinakailangan upang pag-usapan ang tungkol sa ating sarili at sa ating buhay.

Paalala Ngayon

Mahalaga ang aking mga pangangailangan. Tinutulungan ako ni Al-Anon na makahanap ng naaangkop ng mga paraan para ito’y matugunan. Maaalagaan kong mabuti ang sarili ko ngayon.

“Ang mga personal na detalye ay mas mahusay na maiwan sa isang Sponsor na maaaring makinig at panatilihin ang isang kumpiyansa – isang taong alam ang lahat tungkol sa iyo at tatanggapin ka kahit sino at ano ka man.”

Sponsorship-What It’s All About

Minsan napipilitian ako na tanggapin ang hindi kasiya-siyang mga katotohanan. Maaari kong iwasan ang mga pagkabigo, ngunit nalaman ko na ang tanging paraan upang magkaroon ng katahimikan ay ang pagiging handa na tanggapin ang mga bagay na hindi ko mababago. Ang pagtanggap ay nagbibigay sa akin ng mga pagpipilian.

Halimbawa, isang araw tumawag ako sa aking Sponsor dahil ang alkoholiko at ako ay mayroong tiket sa isang konsyerto gabig iyon at natatakot akong malasing siya at mawalan ng malay bago pa man kami umalis sa bahay. Nangyari ito ng marami nang beses dati: Ang aming tiket ay masasayang, at matatapos ang gabi ng walang nangyari.

Sinuggest ng aking Sponsor na magkaroon ako ng mga back-up na plano sa tuwing ang aking mga plano ay nagsasangkot sa isang tao na hindi ko maaasahan. Ang Plan A ay ang orihinal na night out. Ang Plan B ay maaaring tumawag nang maaga sa isang kaibigan na Al-Anon, ipaliwanag ang sitwasyon, at alamin kung magiging interesado siya sa huling minutong paanyaya kung hindi natuloy ang Plan A. Ang Plan C ay maaaring lumabas at magsaya ng mag-isa. Ang bagong diskarte na ito aay isang mahusay na paraan upang maisagawa ang pagtanggap sa aking buhay.

Paalala Ngayon

Hindi ko na kailangang umasa sa isang tao o sitwasyon upang makapagpatuloy sa aking araw. Ngayon may mga pagpipilian na ako.

“Consider the little mouse, how sagacious an animal it is which never entrusts his life to one hole only.”

Plautus

Minsan ang ginagawa ko ay hindi gaanong mahalaga kaysa sa kung bakit gusto ko ito. Halimbawa, kung pipiliin kong magsalita kapag may nakakagambala sa akin, ang aking motibo sa pagsasalita ay nakakaimpluwensya sa sasabihin ko at kung paano ko ito sasabihin. Kung magsasalita ako dahil sa palagay ko ito ang tamang aksyon na gagawin ko at dahil kailangan kong ipahayag ang aking sarili, ang pokus ay nasa akin.

Ang mga reaksyon ng tagapakinig ay nagiging hindi na ganoon mahalaga. Ngunit kung nagsasalita ako upang manipulahin o mabago ang ibang tao, ang kanilang reaksyon ay nagiging pokus ng aking pansin.

Maaari akong gumamit ng magkaparehong salita sa parehong sitwasyon, ngunit mas maganda ang aking pakiramdam tungkol sa karanasan kung ako ay nakatuon sa aking sarili. Kakatwa, ang mga resulta ay karaniwang mas kanais-nais sa ganoong paraan din.

Paalala Ngayon

Ngayon, sa halip na maghangad lamang ng mga resulta, isasaalang-alang ko ang paggawa ng kilos dahil mukhang tama ang mga aksyon para sa akin.

“Kahit na alam ko na bukas pagguho nang mundo, itatanim ko pa rin ang aking puno ng mansanas.”

Martin Luther

Sinasabi ng Ikalimang Hakbang, “Aminin sa Diyos, sa ating sarili, at sa ibang tao ang likas na pagkakamali natin. Ngunit ano ang eksaktong katangian ng aking mga pagkakamali? Ang mga nakakahiyang sandali ba, ang mga salitang nabanggit dahil galit, kasinungalingan?

Para sa akin, ang likas na katangian ng aking mga pagkakamali ay ang mga salitang hindi nasabi, ang mga palagay at baka-sakali na nagbubunga at nagiging dahilan ng aking mga saloobin. Kasama rito ang mga paniniwala na ang aking mga kakayahan ay hindi sapat, na hindi ako karapat-dapat na mahalin, at na nasasaktan ako ng sobra upang kahit kailanman ay gumaling. Kadalasan sa aking malalim na pagiisip, dumadating sa puntong nakapag-iisip ako ng mga bagay na sa palagay ko pinakapangit at mahina ako. Natututo akong suriin kung mayroon o walang katotohanan ang mga palagay na ito. Pagkatapos ay maaari kong simulang buuin ang aking buhay sa paligid ng isang mas makatotohanang, mas mapagmahal na paraan na pagtingin sa aking sarili.

Paalala Ngayon

Ang pamumuhay na may alkoholismo ay nagkaroon ng malaking bahagi sa aking kumpiyansa sa sarili. Resulta nito ay maaaring hindi ko makilala kung ilan sa aking mga pagkakamali ang nabuo dahil sa aking mapanirang pakiramdam . Iyon ang dahilan kung bakit ang Ikalimang Hakbang ay napakaliwanag at napakalinis. Kasama ang aking Mas Mataas na Kapangyarihan at ibang tao, maaari ko ring baguhin ang aking buhay.

“… Kung walang nakakakilala sa atin sa ating tunay na pagkatao, nasa panganib tayo na maging biktima ng ating sariling pagkamuhi. Kung mamahalin tayo ng isang tao na nakikita tayo bilang tayo, maaari nating simulang tanggapin ang ating sarili. Ang iba ay bihirang mag-isip na masama tayo tulad ng sa atin. “

Alateen-Hope for Children of Alcoholics

Ang alkoholismo ay isang sakit sa pamilya. Nakakaapekto ito hindi lamang sa manginginom ngunit pati na rin sa mga nagmamalasakit sa kanya. Para sa ilan sa atin, ang karamihan sa pag-iisip na naipasa mula sa henerasyon hanggang sa henerasyon ay nagiging baluktot.

Sa pamamagitan ng Al-Anon,naituon ko ang aking sarili sa pagkawala sa hindi magandang gawaing ito. Sa aking patuloy na pagdalo sa mga pagpupulong, nagsimula akong gumaling, makahanap ng katinuan at kapayapaan, at mas maging maayos ang aking pakiramdam tungkol sa aking sarili. Hindi ko na ginagampanan ang aking dating papel sa alkohol na sistema, at sa gayon ang buong sitwasyon ng aking pamilya ay nagsimulang magbago. Kapag sumuko ako sa pag-aalala tungkol sa iba at magtuon sa aking sariling kalusugan, binibigyan ko ang iba ng kalayaan na isaalang-alang ang kanilang sariling paggaling.

Paalala Ngayon

Ang paggaling ng isang tao ay maaaring magkaroon ng isang malakas na epekto sa buong pamilya. Kapag inalagaan ko ang aking sarili, maaaring gumawa ito ng higit pa sa inaasahan kong makatutulong sa aking mga mahal sa buhay na nagdurusa sa sakit na ito ng pamilya.

“Kung ang isang tao ay gumaling, ang buong sitwasyon ng pamilya ay mapapabuti.”

Living with Sobriety

“Kahit ngayon lang … gagawa ako ng mabuti ng walang nakakaalam; kung may nakakaalam nito, hindi ito bibilangin.”

Tinutulungan ako nitong makawala sa nakagawian na gumawa ng mabuti o magbigay ng bagay ng walang kapalit. Kapag nagsagawa ako ng isang mabuting gawa na walang inaasahan kapalit duon ako makakakuha ng gantimpala sa pagbibigay. Natututunan ko na ang pagbibigay ay hindi dapat maalis sa akin o sa sinumang iba pa-kung walang mga kalakip na mga hinihingi, lahat tayo ay makikinabang. Ang bawat mabuti at mapagmahal na kilos ay nagpapakalma sa akin at nag-aambag sa isang mas masaya at maayos na mundo. Ang mga hindi nagpapakilalang, positibong gawa ay nagbibigay daan sa isang yumayamang espirituwal na kagalingan. Lumalaki ang aking kumpiyansa sa sarili dahil nararamdaman kong nasa mabuti at makabuluhan ang aking buhay. Mga kilos ko. Ngayon ay ilalagay ko ang walang kundisyong pag-ibig sa aksyon. Kapag nagbibigay ako ng malaya, nang walang umaasang kapalit, Lagi akong tumatanggap ng higit pa sa ibinibigay ko.

Paalala Ngayon

“Nalikha ako nang may pagmamahal. Dahil diyan walang maipapahayag ang kagandahan ko ni palayain ako maliban sa pagmamahal.”

Mechtild ng Magdeburg

Ipinaalala sa akin ng Al-Anon na maaari ko lang harapin ang araw ng paisa-isa. Dahil dito mas nagiging makatotohanan kung paano ko mapabubuti ang aking sitwasyon. Tinatanggal nito ang paulit-ulit na pagmamadali. Ngayon nakikita ko na walang problema ang hindi nalulutas. Dati-rati ay nadarama ko na kung hindi ko masosolusyunan kaagad ang problema, ito ay magtatagal. Alam ko na ngayon na lahat ay natatapos din kalaunan, ang kasiyahan pati na din ang mga kalungkutan.

Ngayon maitanong ko na sa sarili ko, “Ano ang magagawa ko tungkol dito ngayon?” Ang tanong na ito ay tumutulong sa akin na matukoy ang aking responsibilidad at ipinapakita sa akin kung anong bahagi ng sitwasyon ang hindi ko kayang kontrolin. Ang pangangatwiran sa isang kaibigan sa Al-Anon o pagdalo sa isang miting ay kadalasang nakakatulong sa akin na ihiwalay ang mga problema ngayon mula sa mga kabilang sa nakaraan o sa hinaharap. Pagkatapos ay gagawin ko ang makakaya ko pagkatapos ay isusunod ang iba.

Paalala Ngayon

Mas epektibo kong matutulungan ang mahirap na sitwasyon kung alam ko ang aking mga responsibilidad. May mga kasangkapan ako upan harapin ang mga hamon ngayon. Magtitiwala ako sa aking Mas Mataas na Kapangyarihan kinabukasan.

“Ngayon ay maliit na bahagi lamang ng oras kung saan ay hindi natin kailangang magpakapupos sa mga problemang hinaharap natin ngayon. Ito ay nagpapasigla sa ating puso’t isipan sa bigat ng nakaraan at hinaharap.”

One Day at a Time in Al-Anon

Masasabing nawawala ka na sa katinuan ng isip kapag ginagawa mo ang mga bagay ng paulit-ulit at umaasang magbibigay ito ng iba’t ibang resulta. Ang pagkontrol sa mga tao, lugar at mga bagay noon ang aking pinaniniwalaan na sa tingin ko ay tama para sa mga ito. Pero hindi ito ang tamang parran para mamuhay, ang pagkontrol sa lahat. Ikatlong hakbang, “Ipagpasa-Diyos natin ang lahat ng ating desisyon,” ito ang dahilan kaya aking nakokontrol ang aking sarili. Ibig sabihin ay pagpili sa buhay na maayos o magulo – ang aking kagustuhan o kagustuhan ng Diyos. Paulit-ulit akong nabigo sa aking mga kagustuhan kaya ang tanong ko sa aking sarili kung hanggang kailan ako magpapatuloy bago ko tatanggapin ang aking pagkatalo at humingi ng tulong.

Paalala Ngayon

Napakadaling sabihin na ang pagiging manginginom ng alak ay isang desisyon na walang katwiran at nakakasira sa sarili. Pero napakahirap tanggapin na ang aking ugali’t asal ay mabuti. Ngayon ay hindi na dapat palaging sinusunod ang aking sarili dahil ang mga maliliit na desisyon ay maaring makapagpabago at makapagpawala sa katinuan ng aking isip.

“Bagaman wala ng makakabalik sa nakaraan at magsimula muli pero kahit sinuman ay makakapagsimula ngayon at makaroon ng bagong katapusan.”

Mabuhay…

Hindi ako magaling sa paggamit ng mga kasangkapan. Kailan lang ay tinuruan ako ng aking kaibigan na para mas matalas ang ngipin ng mga lagare ay lagyan muna ito ng langis para mas madaling putulin, kahoy man o bakal.

Napagtanto ko na ang pagkakatuto sa paglagay ng langis sa lagare ay parang na rin sa pagsunod sa programa ng Al-Anon. Kahit may halong pagdududa ay natututo naman ako. Alam kong ang programa ng Al-Anon ay nakakatulong dahil saksi ako sa naitulong nito sa mga tao na kagaya ko na solusyunan ang mga problema sa mga iba’t ibang sitwasyon. Sinubukan ko ang kanilang mga programa – natuto akong sundin ang kanilang Mga Hakbang – Al-Anon literature, islogan, pagpupulong at programa. Ang paggamit ng langis na ito ay hindi nito mababago ang mga maliliit na bagay sa aking buhay lalung-lalo na ang aking buong pagkatao. Ginagawa nito ang mga bagay na nakakatulong sa akin dahil dito ay natatanggal nito ang aking mga kabiguan at ito ang nakakapagbigay sa akin ng kasiyahan.

Paalala Ngayon

Ang pagkakaroon ng maayos at magandang pamumuhay ay mahirap abutin. Tinuruan ako ng Al-Anon kung paano mamuhay para aking maiwasan ang mga pagsubok sa buhay. Sa tamang kasangkapan, ang progreso ay mabilis makamtan.

“Matututo kang magsalita sa pagsasalita, mag-aral sa pag-aaral, tumakbo sa pagtakbo, magtrabaho sa pagtatrabaho; at matututo kang mahalin ang Diyos dahil sa pagmamahal. Ang kapangyarihan ng pagmamahal ang makakapagpadala sa iyong kasiyahan.”

Francis de Sales

Nabasa ko na ang mga bagay na kailangan mabilisan ay bihirang importante, at ang mga bagay na importante ay bibihirang mabilisan. Lagi nalang ako dumadaing sa mga karaniwang bagay na nakapagpalimot sa aking hangarin. “Una ang mga bagay na una”, ito ang Al-Anon islogan na nakatulong sa akin na malaman kung ano ang aking mga prayoridad.

Ngayon, ang pagkakaroon ng katahimikan ang aking unang prayoridad. Ang aking koneksiyon sa Diyos ang dahilan ng aking katahimikan kaya ito ang aking prayoridad. Kung iisipin ko na nasa isa akong madilim na silid at tanging Diyos laman ang aking pinagkukunan ng liwanag, kung gayon ang aking tanging pag-asa para lakbayin ang silid ay ang liwanag mula sa Diyos. Kung hindi ay mahihirapan akong kaharapin ito at maari ding makasakit sa akin ito.

Paalala Ngayon

Kapag iniisip ko kung anong gagawin sa araw na ito, naglalaan ako ng oras sa kung ano talaga ang importante.

“Gamitin natin ang araw na ito sa makabuluhang gawain at huwag mabahala sa kung anuman ang kakaharapin.” Henry David Thoreau

Ang Ika-anim na Hakbang ay nagsasabi tungkol sa pagiging handa ko na tanggalin lahat ng Diyos ang mga pagkukulang sa aking pagkatao. Ang kahandaang ito ay bihira lamang dumarating sa akin. Kapag nahihirapan akong magkaroon ng progreso ay paunti-unti na akong nagiging handa dahil dito. Isa sa importanteng parte ng aking Ika-anim na Hakbang ay ang pagkakaroon ng pasasalamat at utang ng loob sa ibang tao. Mas maraming pagpapasalamat sa kung anong mayroon ako ay mas natatanggap ko ang paghilom na nagbibigay lago at pagbabago sa aking buhay. Sa pamamagitan ng pagkilala at paglinang sa aking mga abilidad ay mas nagiging bukas ako sa pagpapalaya sa aking mga pagkukulang.

Ang Hakbang na ito ay isang leksiyon patungkol sa pagtitiyaga, pero nakikita ko ang aking sariling maging bukas sa ibang kalagayan sa pagkakataong ito ay nagiging mas handa ako na tanggalin lahat ng Diyos ang aking mga pagkukulang sa aking pagkatao.

Paalala Ngayon

“Progreso, hindi ang kasakdalan” ang nagbibigay sa akin ng kahandaan na alisin lahat ng aking pagkukulang, pati na rin sa ibang parte ng programa ng Al-Anon. Hinay hinay lang at magkakaroon ako ng progreso sa kahandaan.

“Ang Ika-anim na Hakbang ang aking pagkakataon na kilalanin ang Diyos. Ang aking layunin ay maging handa na alisin lahat ng aking pagkakamali at Diyos na ang bahala sa iba.”

Alateen – isang araw sa isang oras.

Dati ay nasasaktan ako kapag tinitingnan ako ng may galit, tinataasan ng boses o kaya hindi ako kinakausap. Sa Al-Anon ko nalaman na ang tingin, tono, o kondisyon ng tao ay walang kinalaman ang mga ito sa aking sarili. Karaniwan ay dahil kung ano ang nararamdaman ng ibang tao.

Bakit nga ba nasasaktan pa rin ako? Napag-isip-isip ko na aking pagiging sensitibo is isang anyo ng kathang-isip – na sa tingin ko ako ang tampol ng lahat ng aksyon. Napakaimportante ko ba na kung ano ang nangyayari sa aking paligid ay mayroong kinalaman sa akin? Sa tingin ko ang aking katangian ang dahilan ng aking kayabangan sa halip na kaayusan. At ang kayabangan na ito ang aking kailangan baguhin sa aking sarili.

Dahil sa tulong ng Al-Anon ay unting-unting nababawasan ang lahat ng aking pagdaramdam. Sinubukan kong tanungin ang aking sarili, “Gaano ba kaimportante ito?” Kapag iniinda ko ang sakit ay mas lalo akong nasasaktan at nababalisa.

Paalala Ngayon

Ang ibang tao ay importante sa akin at minsan ang kanilang opinyon ay mahalaga, pero walang kinalaman ito sa akin. Ang pagbibigay ko ng opinyon sa aking sarili ay natutunan kong tanggapin ang mga sinasabi ng ibang tao sa akin ng hindi nila ako pinapakialamanan.

“Ang pagdalo sa mga pulong at babasahin ng Al-Anon ang gumising sa akin na ang ginagawa ng tao ay nagsasalarawan sa kanila; ang ginagawa at sinasabi ko ay ang naglalarawan sa akin.”

Mamuhay ng Mahinahon.

Sa loob ng mahabang panahon ay sinubukan kong pakawalan at hayaan ang Diyos na gawin ang lahat pero hindi ko ito kaya. Kailangan kong makahanap ng konkretong paraan para makawala. Sa isang pagpupulong ay may nagbahagi na nakita niya ang kanyang mga mahal sa buhay sa isang magandang karagatan na nagpapainit sa liwanag ng nasa itaas.

Tinuruan ako ng Al-Anon na sundin ang aking kagustuhan. Hindi ko man maiugnay ang aking sarili sa eksena sa dagat pero nakaramdam naman ako ng kaginhawaan sa ideyang ito. Muli, ang karanasan, lakas at pag-asa ko sa isa na namang miyembro ng Al-Anon ang nagbigay sa akin ng kasagutan sa aking tanong sa sarili. Nakikita ko na ang aking mga mahal sa buhay na nababalot ng isang kumot na nagbibigay ginhawa at pagmamahal sa kanila. Masasabi kong importante ang pagiging tiyak. Kung sabagay ang aking mga pangamba at takot ay aking natitiyak. Ang larawan ng aking mga mahal sa buhay ang nagbibigay lakas sa akin na pakawalan at hayaan ang Diyos na gawin ang lahat.

Paalala Ngayon

Kailangan ko ang tulong Diyos kapag ako ay nababalisa tungkol ibang tao. Ang pagpapadala sa takot ang nagpapabahala sa akin pero ang pag-alala sa aking mga mahal sa buhay ang nagpapalaya sa akin nito.

“Magpalaya at hayaan ang Diyos”… ang nagturo sa atin na pakawalan lahat ng problema na nagpapabahala sa atin dahil hindi natin kaya itong solusyonan ng mag-isa.”

Ito ang Al-Anon.

“Patuloy na manumbalik” ito ang lagi namin naririnig sa Al-Anon. Bakit ito napakaimportante? Dahil marami sa amin ang lumaki na lumalaban sa alkoholismo o sa mga alkoholiko kaya kami nahihirapan na gumaling na dulot ng sakit nito. Kailangan namin ng sagot at aksyon agad-agad. Kaya nakakaramdam kami ng gaan ng loob sa aming unang pagpupulong sa aming muling pagbabalik sa Al-Anon. Paulit-ulit hanggang sa natutunan naming makinit at maghilom.

Kahit gaano man katagal ang aming pag-aaral sa programa ng Al-Anon ay nagagamit namin ito na patuloy na manumbalik. Ang mga problema ay dumarating at umaalis. Sa mga bagong pagsubok, marami sa amin ang kailangan pa rin paalalahanan na “walang sitwasyon ang mahirap na solusyonan at walang kalungkutan ang mas ikakalungkot.”

Paalala Ngayon

Kapag ako ay napaghinaan ng loob ngayon, ay manunumbalik ako sa simula ng programa ng Al-Anon. Dadalo ako sa mga pagpupulong, tawagan ang aking isponsor, at bumalik sa Unang Hakbang. Unti-unti ang aking sitwasyon ay mas magiging maayos.

“Kung gusto ko talaga ang matuto at ibagay ang aking sarili sa aking kapaligiran at sa ibang tao, alam kong mayroong maituturo sa akin ang Al-Anon” Isang beses sa isang araw sa Al-Anon.

Para sa akin, ang Ikalawang Hakbang ay nagsasabi patungkol sa panunumbalik sa katinuan, mas naglalalrawan ito patungkol sa kakayahang maging responsable at maging makatotohanan. Ang pagkakaroon ng maayos na pamumuhay ay kabilang nito ang pagkakaroon ng kusa na maglaro, magpahinga at maglinang ng libangan. Sa tingin ko ang pagiging mapagpatawa ay isang nakakahangang libangan. Hindi kailangan nito ng espesyal na kasangkapan, hindi nito kailangan ang paglalakbay at hindi naluluma. Kapag ako ay sobrang natatawa ang aking sarili ay nanunumbalik sa maayos na katinuan. Hindi ko nakikita ang kabuuang problema kapag ako ay nagagambala. Ang mga problemang ito ay siguradong magbibigay sa akin ng sakit sa ulo. Syempre kailangan ko din itong harapin ngunit kailangan ko din malaman kung kailan ko ito papakawalan. Kapag ako ay naglalaro, tumatawa at naglilibang ay akin na din napapangalagaan ang aking sarili at ang aking kalooban.

Paalala Ngayon

Ang paghalakhak o nakakaengganyong aktibidad ay nakakapagpalakas ng aking diwa at linisin ang aking kaisipan. Magiging sariwa ang aking sarili na nagbibigay gaan para sa araw na ito.

“Ngayon ay aking binibigyang kasiyahan ang iba’t ibang sitwasyon at huwag masyadong magseryoso.”

Sa ating pagkakaalam…

Sa loob ng ilang taon ay hindi ko na malaman kung ano ang dahilan ng aking paghihinagpis mula noong sumali ako sa samahang ito. Gusto kong sabihin na, “Ako ay tagapagpagaling, tagapagtaguyod, tagapangalaga, at tagapag-ayos.” Kahit sinasabi nila na ang ibang katangian ko ay hindi maganda pero ang mga ito ay kasalungat. Hindi ako naghahanap ng mga problema. Kundi ang aking layunin sa Al-Anon ay makapagbigay kabutihan.

Ang pagiging alkoholiko ng aking mahal sa buhay ang dahilan ng layunin kong ito para sa paggaan at paggaling ng kalooban. Higit pa ito sa ibinigay ng Al-Anon sa akin. Habang ako ay nagpapagaling at nagpapalago, napagtanto ko na hindi lang dapat pamumuhay ang buhay. Ang mga prinsipyo at hangaring ito ang nagpapunta kung nasaan man ako ngayon na nakakatulong ako sa iba.

Ngayon ay nagpapasalamat ako na miyembro ako ng Al-Anon, hindi lang ako sa iisang problema kundi sa lahat ay tumutulong ako magbigay ng solusyon na nakakatulong sa kanilang emosyonal, pisikal at ispiritwal na kalusugan.

Paalala Ngayon

Sa aking pagpapatuloy sa walang katapusang daan sa progresong ispiritwal ay palalawakin ko naman ang aking pananaw sa paggaling.

“Sa Al-Anon ay naniniwala ako na ang buhay ay sa paglago sa mental at ispiritwal.”

Ang Labindalawang Hakbang at mga Tradisyon

Bagaman maraming paraan para paamuhin ang isang kabayo, mayroon namang karaniwang kasunduan sa isang banda: Ang importante ay huwag mong sirain ang diwa at tiwala nito. Ang mga bisiro, mga tuta, at ang mga bata ay punong-puno ng kasiyahan sa kanilang buhay. Anong nanagyari sa aking kasiyahan? Alkoholismo, kung saan bahagi na ito ng henerasyon ng aking pamilya, ang sumira sa aking pagkatao.

Ang Al-Anon ang nagbigay sa akin ng isang samahan, isponsor, at Labindalawang Hakbang at mga Tradisyon na nagbigay liwanag at pag-asa sa aking pagkatao. Ang aking paggaling ay nagsimula noong tumigil na akong labanan ang paniniwala ng ibang tao at natagpuan ko ang Diyos na nangingilala sa akin bilang ako. Siya ang Diyos na nakakapagpagaling at nakakapagpalabas sa kung sino talaga ako.

Ngayon ay taos-puso akong nakakapagpasalamat ipagdiwang ang aking buhay. Ito ang isa sa mga paraan ng paglapit sa aking Diyos.

Paalala Ngayon

Ipagdiwang natin ang araw na ito para sa ispiritu. Para pa rin akong bata na may pagkakuryusidad, paghanga, pagkamasigasig at galak. Itatabi ko na muna ang aking mga problema at pahalagahan ang aking buhay.

George Bernard Shaw

Kung minsan ay iniisip ko na dahil matagal na ako sa Al-Anon, hindi na dapat ako magkaroon ng problema. Kapag may dumarating na mga suliranin, nararamdaman kong may mali sa akin o di naman kaya ay sa programa. Sa totoo lang ay mas marami akong problema ng naglaon. Pagdating ko sa Al-Anon ay iisa lamang ang aking problema: Hindi ko alam kung paano ayusin ang pagkalulong ko sa alkohol. (Ang buhay ko ay lubos na magulo, ngunit sumumpa ako na ayos lang iyon.) Alam ko ngayon na hindi ko kayang ayusin ang sinuman kundi ang sarili ko, at hamunin ang sarili ko araw-araw na maghangad ng mas masagana at mas makabuluhang buhay. Sa pagharap ng mga panganib, pagharap sa takot, paggawa ng pagbabago, at pagsasalita para makamtan ang sarili kong pag unlad. Hindi natin alam ang mangyayari sa buhay, minsan ay namamangha tayo at mas gusto nalang natin magtago. Sa mga panahong iyon ay nakakatulong na maalala natin na hindi tinatanggal ng Al-Anon ang ating mga problema, ngunit binibigyan ako nito ng lakas ng loob at ideya na mapagtagumpayan ito.

Paalala Ngayon

Sa pagtugon sa aking mga problema at suliranin, hindi mahalaga ang tagal ko na nasa Al-Anon kundi kung paano ko ipatutupad at gagamitin ang mga kasangkapan sa paggaling. Bagama’t hindi nagbibigay ng immunity ang Al-Anon mula sa mga problema, nag-aalok ito at nagbibigay gabay sa malusog na paraan para makayanan ang mga ito.

“Ang mga problema ay kadalasang mga kasangkapan na ginagamit ng Diyos para sa mas mabubuting bagay.”

H.W. Beecher

Ang Al-Anon ay isang espirituwal na programa sa paggaling. Ang salitang “paggaling” ay nagpapahiwatig na muli nating naitatag ang isang bagay na minsan nating pag-aari ngunit nawala o isinantabi.

Sa pagkalito sa pamumuhay nang may kasamang mga aktibong manginginom, nawalan ako ng landas sa aking espiritwal na buhay. Ang buhay ay isang survival na laro, araw-araw na puno ng takot at kasipagan. Anuman ang subukan ko, tila walang nakatutulong. Marahil iyon ay dahil sinisikap kong gawin ang lahat ng ito nang mag-isa.

Sa Al-Anon nalaman ko na may mapagkukunan ako mismo sa aking sarili at sa paligid ko na gagabay sa akin sa pinakamabigat na takot at pinakamahirap na mga desisyon—isang Mas Mataas na Kapangyarihan. Gaano ko man tukuyin ang Mas Mataas na Kapangyarihang iyon, totoo ito sa akin at noon pa man ay narito na ako para sa akin. Lubos akong nagpapasalamat na nabawi ko ang kaugnayang iyon sa aking espirituwalidad, dahil sa paggawa nito, nabawi ko ang mahalagang bahagi ng aking sarili. Bunga nito, nagkaroon ng layunin ang buhay ko na gawing mahalaga ang bawat sandali.

Paalala Ngayon

Ako ay espirituwal na nilalang, may kakayahang sumampalataya, umasa, at magpasalamat sa kagandahan. Walang limitasyong ang pinagmumulan ng aking lakas at kapanatagan Ngayon ay mag-uukol ako ng panahon na linangin ang espirituwal na kaugnayang iyon.

“Kalahating oras ng meditasyon ay mahalaga maliban kung ikaw ay masyadong abala. Kung gayo’y nangangailangan na ng isang buong oras.”

Francis de Sales

Gaano ko na ba kadalas hangarin na makamtan lahat ng aking pangarap ngunit nagsisimula palang ako ay sumusuko na ako sa kadahilanang baka ako ay mabigo? Pagpasok sa eskuwelahan, paglipat, paglakbay, pag-iba ng trabaho at marami pang iba ay parang napakalaki ng hangarin.

“Gawing simple lamang” ito ang lagging pinapaalala ng Al-Anon. Sa halip na tugunan ito ng minsanan ay simplehan na muna, paisa-isang hakbang lang na muna. Kaya kong kumuha ng maraming impormasyon, kaya kapag handa na ako ay ginagawa ko na ang aking proyekto. Bago ako magsimula ay sinisigurado ko na muna na lahat ng puwedeng mangyaring problema ay mayroon na akong solusyon at pagpigil.

Puwede kong gawin ang lahat at baguhin ito. Hindi ako gumagawa ng proyekto na alam kong hindi magiging kanais-nais ang kalalabasan sa aking layunin.

Ang aking mga plano ay maaaring maraming aksiyon at maraming pagsubok pero hindi naman mahalagang tugunan ito ngayon. Hawak ko ang oras ko at gumalaw ng dahan dahan ngunit sigurado. Sa pamamagitan ng pagtuon sa mga bagay isa-isa, ang imposible ay magiging posible kapag “Ginagawa itong Simple”.

Paalala Ngayon

Sa tulong ng Al-Anon at ng aking sarili, lahat ay kayang-kaya kong gawin kahit yung mga dati ko pang hindi ginagawa. Maari ko din makamtam ang gustuhin ng aking puso.

“Ang lahat ng kaluwalhatian ay mula sa tapang at walang takot na simula.”

Eugene Ware

Habang panahon kong pagmamasdan ang aking mga kaibigan at mga estranghero na nagkakamabutihan: “Mas maganda sana siya kung…” o di kaya, “Mas madali siyang pakisamahan kung…”

Ang Ika-Sampung Hakbang ang aking pang-araw-araw na paalala upang mawala ang mga ganitong kaisipan. Pinapaalala nito na patuloy kong gawin ang aking mga gawain at tanggapin ang mga pagkakamali ko.

Araw-araw ay iniisip ko kung ano ang gagawin kong pagpapabuti sa aking sarili. Paano ako uunlad ngayong araw? Anong gagawin ko para umunlad ang aking sarili? Mayroon ba akong matutunan ngayon? Mayroon bang bagong hamon ang aking kakaharapin? Mayroon ba akong takot sa nakaraan na kailangan ko ng tapusin? Mayroon bang bagong kasiyahan ang aking mararanasan? Ang Ika-Sampung Hakbang ang nagpapaalala sa akin na maging totoo ako sa aking sarili, pagkilala sa aking mga nagawa, pagtanggap sa aking mga pagkakamali, at tanggapin ang mga oportunidad na puwedeng dumating ngayon.

Paalala Ngayon

Kapag sinusubaybayan ko ang aking mga gawain sa pang-araw-araw, hindi na ako natatakot sa malabong mangyari kung saan nagsisimula ang pagkabigo. Alam kong dito ko makakamtan ang aking tunay na kalayaan.

“Huwag kang mahiya sa mga pagkakamaling nagawa mo noon kundi sabihin mong mas magaling na ako ngayon kaysa kahapon.”

Alexander Pope

Noong sumali ako sa Al-Anon, mayroon akong malapit na kamag-anak na malakas uminom, at alam kong hindi ako masaya dahil dito, ngunit hindi ko akalain na kailangan ko pala ng tulong ng Al-Anon. Pumupunta ako sa mga pagpupulong kada-linggo maliban na lamang kung may iba akong gagawin o wala akong Isponsor. Lumago ako ng dahan-dahan.

Isang krisis ang nagwakas sa aking unti-unting pag-galing. Noong nawala sa akin ang isang espesyal na tao, napakasakit nito na parang di ko na kayang tiisin. Masuwerte ako dahil may sumagot sa aking tawag sa Al-Anon. Ang taong iyon ang tumulong sa akin na malagpasan ang krisis na ito, pero simula pa lamang ito. Kailangan na kailangan ko talaga ang tulong ng Al-Anon. Nagsimula na akong dumalo sa mga pagpupulong kada linggo, pagbibigay serbisyo, at pagtawag sa mga kaibigan ko sa Al-Anon. Mabilis ang aking paggaling! Ngayon, ang pagsunod sa programa ang isa sa mga prayoridad ko sa aking buhay dahil alam kong ito ang nakapagpagaling sa sugat na dulot ng krisis noon.

Paalala Ngayon

Minsan ang pinakamalaking pag-unlad sa sarili ay mula sa sakit na dulot ng krisis, pero hindi ang sakit na ito ang tumulong sa akin na lumago, ang pagtugon ko dito. Magdurusa ba ako sa aking karanasan at magpatuloy o gamitin ang sakit na dulot ng krisis ang magbibigay inspirasyon na tutulong para sa aking pag-unlad? Nasa akin ang desisyon.

“Natutunan ko sa Al-Anon na tingnan lahat ng oportunidad sa paglago sa bawat sitwasyon. Ang pananaw ko na ito ang nagpalakas ng aking ispiritwal na paniniwala mula sa sakit na aking naranasan.”

… Mabuhay

Ang pakiramdam ko na hindi ako kabilang sa mundo ang isa sa mga problema ko sa buhay. Lalo na nung unang dumating ako sa Al-Anon. Tila mali ang aking pagsali dahil walang alak sa aming bahay nung bata pa ako – ang aking lolo at lola ang umiinom.

Sa unang pagpupulong ko lang nalaman na ang alkoholismo ay isang sakit sa pamilya. Hindi lamang naaapektuhan nito ang taong umiinom kundi pati na rin ang mga taoong nagmamahal sa kanya. Talagang ang epekto nito ay madalas naipapasa sa susunod na mga henerasyon. Noong narinig ko ang mga paglalarawan sa mga epekto ng alkoholismo ay parang nakita ko na rin ang aking sarili. Sa unang pagkakataon ng aking buhay ay kasama ko ang mga tao na alam kung ano ang pinagdaraanan ko.

Ngayon ay alam kong sobra akong naapektuhan ng sakit ng pamilya, ang alkoholismo. Ang Al-Anon ang nagbigay sa akin ng daan na putulin ang ganitong gawain. Pinili ako ang aking paggaling.

Paalala Ngayong Araw

Sa Al-Anon ay nakahanap ako ng taong naiintindihan ako gaya ng iba. Kung naapektuhan ako sa pag-inom ng alak ng iba, walang duda na kabilang ako rito.

“Kahit anong hirap, kahit gaano kaiba ang ating nararamdaman, meron at meron na mga lalaki at babae ang mayroong parehas na istorya na nakahanap ng tulong, ng kaginhawaan, at ng pag-asa mula sa paggaling na handog ng Al-Anon.”

… In All Our Affairs

(Sa Lahat Ng Ating Mga Gawain)

Maipagmamalaki ko na ako ay nakaligtas sa alkoholismo. Marami akong napagdaanan na mga pagsubok bago ako makarating kung nasaan man ako ngayon. Alam kong mas higit na ako sa aking mga gulong nagawa. Isa akong tao na may dignidad. May karanasan ako na maaari kong ibahagi sa mga taong may kaparehas na pagsubok. Hindi ako natatakot sa hamon ng hinaharap, dahil alam ko ngayon, sa tulong ng aking Poong May Kapangyarihan at ng aking lakas at kaalaman na aking natamo sa Al-Anon, alam kong kayang-kaya ko ng harapin ang mga pagsubok ng aking buhay.

Kahit na minsang tiningnan ko ang aking buhay na isang trahedya, meron na akong ibang pananaw ngayon sa aking mga karanasan. Alam kong mas malakas na ako na resulta ng aking mga pinagdaanan.

Paalala Ngayon

Kung ako ang papipiliin, ang lahat ng nangyari sa aking buhay ay maituturing kong isang regalo kung saan ako ay matututo at lumago. Ngayon ay hahanapin ko ang mga positibong bagay na nakatago sa isang mahirap na sitwasyon at hayaan ang sarili kong magpasalamat. Maaring ang maliit na pasasalamat ay may malaking maitutulong sa iba.

“Kapag dumilim, makikita mo ang mga bituin.”

Charles A. Beard

Habang nagtatrabaho ako patungo sa Hakbang Apat, inilista ko ang aking mga ugali at karakter ng matapat at walang takot hangga’t maaari. Ako ay tinamaan ng isang malaking kabalintunaan: Maraming bagay ang naisip ko dati bilang mga nakasanayan na — pag-aalaga ng lahat na nasa paligid ko, pag-aalala tungkol sa buhay ng ibang tao, ang pagsakripisyo ng aking sariling kaligayahan at kaunlaran ay naging sanhi ng aking sairiling pagdurusa! At ang mga ugaling iyon na palagi kong hindi pinapansin – mga talento,pagiging optimismo, disiplina sa sarili ay naging aking tunay na positibong mga katangian. Ito ay parang, sa pamamagitan ng lakas ng Hakbang na ito, nakakita ako ng isang paraan upang buksan ang aking baligtad na pagkatao sa katinuan.

Bago ang Al-Anon, naniniwala ako na ang pagiging matanda ay dapat na makontrol-mahigpit, cool. Ang pagiging isang may sapat na gulang ay pagkakaroon ng magandang hitsura sa labas at hindi nararamdaman kung ano ang nangyayari sa kanyang loob. Ang pagiging matanda ay nangangahulugang gawin para sa iba hanggang sa bumagsak ako.

Ang bawat isa na may parte sa ating buhay ay maaring may maibibigay sa ating kaalaman na dapat nating matutunan. Ang ibang mga tao ay maaaring maging ating mga salamin, na sasalamin sa ating maganda at pangit na mga katangian. Matutulungan nila tayo upang magawa ang mga hidwaan mula sa nakaraan na hindi nalutas. Maaari silang kumilos bilang mga catalista, na pinapagana ang mga bahagi ng ating sarili na kailangang umakyat sa itaas upang mapangasiwaan natin sila.