Binibigyan ako ng Al-Anon ng espiritwal na kalayaan sapagkat hinihimok nito akong maghanap ng personal na pag-unawa sa Diyos, at payagan ang iba na magkaroon ng parehong kalayaan. Hanggang sa maisip ko ang Diyos sa mga katagang makabuluhan sa akin, hindi ko magawang ipaubaya ang aking buhay sa isang Mas Mataas na Kapangyarihan.
Ang aking pagtingin ay maaaring maging sobrang limitado. Madalas kong iniisip na ang mga posibleng kahihinatnan ay ang mga naiisip ko. Sa kabutihang palad, ang aking Mas Mataas na Lakas ay hindi pinaghihigpitan ng naturang lohika. Sa katunayan, ang ilan sa mga pinaka kamangha-manghang mga kaganapan ay lumalabas sa kung ano ang lilitaw na mga sakuna.
Nang una kong simulang pagtrabahuhan ang Mga Hakbang, ang pag-iisip na alisin ang aking mga hindi magandang pag-uugali ay labis akong kinakabahan.Sa tingin ko ay matutulad ako sa isang tipak ng keso na puno ng mga butas. Ngunit nais kong bumuti at patuloy akong natitiyak na ang Mga Hakbang ay ang susi ng aking paggaling, kaya’t nagpatuloy ako sa kabila ng aking kinakatakutan. Kailangan kong tanggapin ang mga peligro at kumilos ayon sa pananampalataya bago ko matanggap ang mga regalong ibinibigay sa akin ng aking Mas Mataas na Kapangyarihan.