Marami sa amin ay natutunan ang halaga ng pagpapahayag ng aming sarili sa Al-Anon. Nalaman namin kung ano ang nararamdaman at pakinabang nito sa pagbibigay boses sa aming damdamin ng naaangkop. Ngunit mayroong pagkakaiba ang pagpapahayag ng ating sarili at paggamit ng mga salita upang kontrolin ang iba.
Minsan kapag hindi ako nasisiyahan sa aking sitwasyon, pakiramdam ko’y pinarurusahan ako ng Diyos. Muli ay nawala ang aking imahe ng isang mapagmahal na Diyos at kailangan kong bawiin ito.
Sa Al-Anon natututo tayong “Mag-isip” bago tayo sumabog sa galit at magparatang ng walang basehan. Natutunan nating magtimpi sa tuwing tayo ay natutuksong makialam sa mga bagay na hindi natin dapat pakialamanan. Nalaman natin ang halaga ng katahimikan.
Ngunit ang katahimikan ay maaaring maging mas masakit na kaparusahan kaysa sa paglabas ng ating saloobin. Ang sadyang pagwawalang-bahala sa isang tao na nagtatangkang makipag-usap ay walang pagkakaiba sa pakikipagsagutan ng galit. Ang pagngangalit na ipinahayag nang di-pasalita sa pamamagitan ng malamig na pakikitungo at mga pagdabog ay galit pa rin. Kapag hinahangad kong saktan ang ibang tao gamit ang katahimikan o anumang iba pang sandata na magagamit ko, palagi kong sinasaktan ang aking sarili.
Kung mayroon akong isang bagay na kailangan kong sabihin at hindi ko ito masabi sa isang mabuting paraan, marahil ay maaari akong pumunta sa isang pagpupulong sa Al-Anon o tawagan ang aking Sponsor at maglabas ng aking mga hinanakit sa kanila. Tatandaan ko na ang aking hangarin ay pagalingin ang aking sarili at ang aking mga relasyon sa ibang tao. Susubukan kong gumawa ng mga pagpipilian na susuporta sa mga layuni kong ito.
Paalala Ngayon
Ano ang mensahe ng aking katahimikan? Ngayon! susubukan ko na ihanay ang katahimikan ng aking dila sa isang katahimikan ng diwa.
“… Kung ang katahimikan ay mayroong kahit isang bakas ng galit o poot, nawwala ang lahat ng lakas nito. … Ang tunay na tahimik ay may kalidad ng katahimikan, pagtanggap, kapayapaan.”
Paisa-isang Araw at oras sa Al-Anon
Sa gitna ng patuloy na kaguluhan at drama na pumapaligid sa karamihan ng mga alkoholiko, maraming miyembro sa pamilya at mga kaibigan ang humihinto sa pagpansin sa nangyayari sa kanilang sarili. Isang bagay na mas mahalaga at nagbabanta sa buhay ang laging gumagambala. Sa Al-Anon natututo kaming magbigayng pansin sa aming sariling pag-uugali, saloobin, at damdamin. Karapat-dapat sa amin ang atensiyong ito, at kailangan din namin ito.
Ngunit ang pagtuon sa ating sarili ay hindi nangangahulugang hinahayaan na nating tapakan tayo ng ibang tao at magpanggap na hindi natin ito napapansin, o na ang anumang gawin ng iba sa atin ay katanggap-tanggap. Hindi rin ito nagpapahiwatig na dapat nating ihinto ang pagmamalasakit sa ating mga mahal sa buhay. Ang pagtuon sa ating sarili ay nangangahulugan lamang na kapag kinikilala natin ang sitwasyon sa kasalukuyan, tinitingnan natin ang ating mga pagpipilian, sa halip na tingnan ang mga pagpipiliang ng ibang tao. Isinasaalang-alang namin kung paano namin babaguhin ang aming sarili sa halip na asahan ang iba na gawin na gawin ito para sa amin. Bilang resulta, mas malaki ang tiyansa na malutas anf isang aming mga problema at humantong sa mas maayos na pamumuhay.
Paalala Ngayon
Ngayon, kung nababagabag man ako, susuriin ko ang sitwasyon at isasaalang-alang ang aking mga pagpipilian. Hindi ako maghihintay at aasa sa iba upang magbago, ngunit tututok sa aking sarili at sa bahaging magagawa ko upang gawing ng mas mahusay ang sitwasyon nasan ako.
“Walang makapagdadala sa iyo ng kapayapaan kundi ang sarili mo.”
Ralph Waldo Emerson