Nabuhay ako dati na para bang nasa isang hagdan. Ang bawat tao’y minsan mas nakatataas sa akin – upang katakutan o kainggitan -o di kaya naman ay mas nakabababa sa akin upang kaawaan. Ang Diyos ay daan, ang daan paitaas, lampas sa aking paningin. Iyon ay isang mahirap, malungkot na paraan upang mabuhay, sapagkat walang dalawang tao ang maaaring tumayo nang kumportable sa iisang hagdan nang napakatagal.
Categories