Ano nga ba ang meditation? Ito ba ay isang bagay na pampatulog, kakaiba, at higit pa sa aking mga kakayahan? Sinasabi sa akin ng diksyunaryo na ang ibig sabihin nito ay, “mag-isip nang may pag-ninilay.” Pagtingin ko “pagnilayan” sabi nito, “tumingin nang may pag-ninilay.”
Sa bawat tahimik na sandali na matatagpuan ko upang magpatahimik ang aking isip at pag-isipan ang susunod na maghapon, ako ay nagmumuni-muni. Sa mga sandaling ito, sa pamamagitan ng pagpapakalma ng aking isip at pagtatanong sa aking Mas Mataas na Kapangyarihan para gabayan ako, nakakahanap ako ng mga sagot sa aking mga alalahanin. Hindi ako palaging umaasa o nag-e-enjoy sa mga sagot na nakukuha, ngunit ang pagtalikod sa mga ito ay nagdudulot ng mas malaking kaguluhan.
Masyadong marami ang ginugol ko sa nakaraan upang labanan ang mas mabuting instincts ko. Binigyan ako ng Diyos ng instincts bilang tulong, hindi hadlang. Tuwing mas tahimik ako para tuklasin at sundan ang mga instincts na ito, mas lalo itong lumalakas.
Paalala sa Araw na Ito
Maglalaan ako ng oras para linawin ang aking isipan at tumuon sa kung ano ang mahalaga para sa araw na ito. Pagkatapos ay hahayaan ko ang aking sarili na magabayan patungo sa pinakamahusay na aksyon na magagawa ko para sa araw na ito. Gaano man kasimple ang mga sagot, makikinig ako nang walang paghuhusga. Hindi ko ipagwawalang bahala ang aking mga iniisip, dahil maaaring ito lamang ang aking gabay.
“Pumunta ka sa iyong dibdib: kumatok ka doon, at itanong mo sa iyong puso kung ano ang nalalaman nito.”
William Shakespeare