HULYO 15
Inilalagay ng bawat isa sa atin ang programang Al-Anon sa ating buhay sa abot ng ating makakaya, na gumagalaw sa bilis na tama para sa atin. Iyon ang dahilan kung bakit iniiwasan kong magsalita nang malupit, gamit ang mga pariralang gaya ng “lumabas sa kawa” o “huwag ka nang maawa sa sarili mo.” Marahil ay may nangangailangan ng mas maraming oras para makaahon sa isang masakit na sitwasyon kaysa sa akin. Maaaring paulit-ulit sa akin ang kanilang kwento, ngunit sino ba ako para maghusga?
Kapag nahihirapan ako sa aking mga paghihirap, lubos akong nagpapasalamat na walang sinuman sa Al-Anon ang tumatayo sa akin na may orasan, na nagsasabi sa akin na masyado akong natatagalan upang matutunan ang aking mga leksyon. Ang isang hindi mapanghusga, nakikinig na tainga ay maaaring maging isang malaking pagpapala, at natututo akong ialay ito
mas malaya.
Paalala sa Araw na Ito
Ngayon ay susubukan kong ipaabot sa aking mga kapwa miyembro ang paggalang, pasensya, at kagandahang-loob na gusto ko para sa aking sarili.
“Dakilang Espiritu, tulungan mo akong huwag manghusga ng iba hangga’t hindi ako nakakalakad sa kanyang mga sapatos.”
Sioux Indian na panalangin