Bago ko natuklasan ang Al-Anon madalas kong gamitin ang mga problema ng ibang tao bilang isang dahilan upang maiwasan ang aking mga obligasyon. Gusto ko ang drama ng krisis ng iba at pag-usapan ito sa bawat pagkakataon. Ang aking sariling buhay ay tila walang halaga, at ang aking mga problema ay tila ba ay walang katuturan.
Samakatuwid napakahirap para sa akin na ituon ang sarili ko pagdating sa Al-Anon. Nais kong pag-usapan ang alkoholiko pagdating sa mga pagpupulong, ngunit tila walang interesado. Patuloy sila sa pagtanong tungkol sa akin-kung ano ang nararamdaman ko, kung ano ang ginawa ko, kung ano ang gusto ko.
Nalaman ko na labis akong interesado sa iba dahil mababa ang tingin ko sa sarili ko. Tinulungan ako ng aking Sponsor na makita na kapag kumilos ako na parang mas mahalaga ang buhay ng iba kaysa sa akin, sinasaktan ko mismo ang aking sarili. Kailangang tumigil ito kung nais kong matutong pahalagahan ang sarili kong mga karanasan. Ang pagtuon sa aking sarili ay ang simula ng pagbuo ng kumpiyansa sa aking sarili. Kailangan nito ang pagsasanay, ngunit sa suporta na nakuha ko sa mga pagpupulong, naging mas komportable ako. Natutunan kong pag-usapan ang tungkol sa aking sarili at tingnan ang aking mga damdamin, ang mga nakamit ko, at aking mga alalahanin bilang wasto at mahalaga.
Paalala Ngayon
Ngayon, kung natutukso akong pagtsismisan o lumikha ng drama sa buhay ng iba, tatanungin ko ang sarili ko, “Ano ang nangyayari sa akin?”
“Pinag-uusapan natin ang bahagi na ginampanan natin sa ating mga problema at kung paano natin binago ang ating mga saloobin at kilos sa pamamagitan ng pagsasabuhay ng programa ng Al-Anon sa ating buhay.”
Nagsalita ang Al-Anon Dito