Dumating ako sa Al-Anon sa sobrang sakit na mabilis kong binuksan ang aking mga kamay at puso sa kung ano man ang programa at mga miyembro nito na gustong ipakita sa akin. Ang natuklasan ko ay ang mga pinagdadaanan ko sa buhay ay hindi kasinghalaga ng kung paano ko binibigyang kahulugan ang karanasan. Sa madaling salita, mayroon akong pagpipilian tungkol sa aking saloobin.
Halimbawa, palagi kong inaasahan na ang aking kaligayahan ay darating mula sa iba, lalo na sa aking mga magulang na alkoholiko. Ginugol ko ang halos buong buhay ko sa paghihintay na ipakita nila ang kanilang pagmamahal at pagsang-ayon sa paraang naiintindihan ko. Hindi nila ginawa, at nadama kong pinagkaitan ako at hindi kaibig-ibig bilang resulta.
Tinulungan ako ni Al-Anon na bigyang-kahulugan ang aking sitwasyon sa ibang paraan. Sa pamamagitan ng paggawa ng Mga Hakbang, natutunan ko na ako ay kaibig-ibig, anuman ang iniisip ng isang magulang o sinuman. Maaari akong malungkot sa kung ano ang napalampas ko o maaari kong pahalagahan ang pagkakataong matutong mahalin at pahalagahan ang aking sarili. Ginagawa ko ang ilan sa pareho, ngunit ngayon alam kong may pagpipilian ako.
Paalala sa Araw na Ito
Oras na para huminto sa paghihintay sa iba na mag-alaga sa akin. Ang tanging taong kayang mahalin ako sa paraang gusto kong mahalin ay ako.
“Unti-unti kong tinanggap ang katotohanan na ang aking ‘kung sana’ na pangarap ay hindi na magkakatotoo. Pero natutunan ko rin na kaya kong maging masaya kahit hindi.”
Hinaharap ni Al-Anon ang Alkoholismo (Al-Anon Faces Alcoholism)