Minsan ang pinakamalusog na bagay na magagawa ko para sa aking sarili ay ang aminin na hindi ako perpekto. Ako ay tao. Ako ay nagkakamali.
Ngunit hindi laging madaling aminin ito sa ibang tao, lalo na kapag naapektuhan sila ng pagkakamali ko. Ang pagpapanggap na hindi nangyari ang isang bagay, o na hindi mahalaga, o pagbibigay-katwiran sa aksyon ay tila higit na nakakaakit sa akin. Ngunit may kabayaran kung tatanggi akong mag-ari kapag nagkamali ako.
Sa loob ng maraming taon ay kinaladkad ko ang pagkakasala sa likod ko na parang isang mabigat na duf fel bag. Nag-aalok sa akin si Al-Anon ng alternatibo-ang Ikasampung Hakbang. Patuloy akong kumukuha ng personal na imbentaryo at kapag nagkamali ako, inaamin ko ito kaagad. Kapag inamin ko ang pagkakamali. Inaako ko ang responsibilidad para sa aking mga aksyon. Pinalaya ko ang aking sarili mula sa pasanin ng isang nakakahiyang lihim, at lumalapit ako sa pagtanggap sa aking di-kasakdalan. Nagiging mas madaling mahalin ang sarili ko kung tatanggapin ko ang aking sarili bilang tunay na ako, mga pagkakamali at lahat.
Paalala ngayong araw
Ngayon ay magkakaroon ako ng lakas ng loob na tingnan ang katotohanan sa mukha, aminin ang aking mga pagkakamali at tagumpay, pahalagahan ang aking paglaki, at ayusin kung saan ako nakagawa ng pinsala.
“Nagmamalasakit ako sa katotohanan hindi para sa katotohanan kundi para sa sarili ko.
Samuel Butler