“Kapag pinag-uusapan natin ang kinabukasan,” sabi ng isang kasabihang Tsino, “nagtatawanan ang mga diyos.” Tumatawa sila, naniniwala ako, hindi dahil sa tingin nila sa atin ay katawa-tawa, ngunit dahil alam nila na ang hinaharap ay hindi mahuhulaan. Kaya wala tayong pagpipilian kundi ang mamuhay ng isang araw sa isang pagkakataon.
Maaari akong gumawa ng mga plano, ngunit hindi ko matutukoy ang mga resulta. Walang halaga ng pagpaplano patungkol sa susunod na linggo ang makakakontrol kung ano ang mangyayari sa oras na yun. Magiiba ang mga pangyayari, at ako mismo ay magiging iba rin.
Maaari ko pang i-compress ang focus ng slogan na ito upang tugunan ang isang oras sa isang pagkakataon, o kahit isang minuto sa isang pagkakataon. Sa gayong maliliit na pagdaragdag, ang buhay ay nagsisimulang madama hindi lamang matitiis kundi mahalaga. Sa anumang naibigay na sandali, anuman ang nangyayari, kung pagtutuunan ko ng pansin ang aking sarili dito mismo, sa ngayon, alam kong ayos lang ako.
Paalala sa Araw na Ito
Ang pinakamasama kong pangamba tungkol sa bukas ay hindi kailangang makaapekto sa araw na ito. Sa paghaya sa kanila, malaya akong lalago. Anong masamang ugali ang maaari kong baguhin ngayon? Anong takot ang maaari kong harapin? Anong kagalakan ang maaari kong tanggapin? Anong magandang kapalaran, gaano man kahinay, ang maaari kong ipagdiwang? Ngayon lang ang meron ako. Hayaan akong gawin ngayon ang pinaka-ganap na buhay na araw na naranasan ko.
“Huwag kang mabalisa tungkol sa bukas; ang bukas ang mag-aalaga sa sarili nito.”
Ang Bibliya