Ang slogan, “Isipin” ay palaging palaisipan sa akin. Hindi ba ang aking “mabahong pag-iisip” ang nakapag-papagulo sa akin? Ang kahulugan ng slogan na ito ay nanatiling isang misteryo hanggang sa marinig ko ang anak ng isang kapit-bahay na nagbigkas ng ilan sa mga patakaran sa kaligtasan na natutunan niya sa paaralan: Huminto, Tumingin, at Makinig.
Bago ako magkaproblema, bago ko buksan ang aking bibig upang gumawa ng reaksiyon, o mawala sa labis na pag-aaral ng pag-uugali ng ibang tao, o pag-aalala tungkol sa hinaharap, maaari akong tumigil. Pagkatapos ay maaari kong tingnan kung ano ang nangyayari at kung ano ang aking papel dito. Maaari kong Makinig para sa patnubay na espiritwal na magpapaalala sa akin ng aking mga pagpipilian at matutulungan akong makahanap ng malulusog na mga salita at kilos.
Kaya’t kapag may nagsabi sa akin ng isang bagay na hindi maganda, hindi ako awtomatikong makikipagtalo. Sa halip, maaari akong maglaan ng ilang sandali upang “Mag-isip.” Maaari akong Tumigil, Tumingin, at Makinig. Pagkatapos ay maaari akong makipag-usap nang mahinahon sa o simpleng maglakad palayo. Kung pipiliin kong makipag-argumento, mas mabuti nang ginagawa ko ngayon ang pagpapasyang ito nang may malay, sa halip na hayaang magpasya ang buhay para sa akin.
Paalala Ngayon
Ang araw na ito ay isang magandang silid na hindi pa nakikita. Hayaan mong mahalin ko ang mga segundo, minuto, at oras na ginugol ko dito. Tulungan mo akong mag-isip bago ako magsalita at pie bago ako kumilos.
“Tinutulungan ako ng programa na makakuha ng kalayaan na gumawa ng matalinong mga pagpipilian na mabuti para sa akin. Pinili kong gamitin ang kalayaang iyon upang pagtrabahuhan ang aking buhay ngayon.”
Alateen-a day at a time