Sinabi ng Ika-Siyam na Hakbang na hindi ko kailangang gumawa ng direktang bayad-pinsala sa mga nasaktan ko kung, sa paggawa nito, maaari akong magdulot ng karagdagang pinsala. Paano ko malalaman kung kikilos o hindi?
Kung hindi naaangkop ang mga direktang pagbabayad-pinsala, mapagkakatiwalaan ko ang aking Mas Mataas na Kapangyarihan na ipaalam sa akin. Kung hindi naman, at nagawa ko na ang Ikawalong Hakbang at naging tunay na handang gumawa ng mga pagbabayad-pinsala, naniniwala ako na darating ang mga pagkakataon kapag handa na ako.
Halimbawa, hindi ko nagawang talakayin ang aking personal na buhay sa aking ina. Dahil sa takot sa kanyang pagtanggi, ako na lamang tumanggi sa kanya. Isang nalalapit na pagbisita ang nagbigay ng pagkakataon para makabawi, ngunit hindi ako sigurado kung handa na ako. Ang pagbabayad pinsala ba ay makakasakit sa akin oras na ito?
Pagkarating ng aking ina, naramdaman ko na ito na ang “oras.” Nanalangin ako para sa lakas ng loob at hiniling sa aking Mas Mataas na Kapangyarihan na tulungan akong mahanap ang mga salita. Ang aking ina ay umupo sa tabi ko sa isang tahimik na sandali at, sa aking pagkamangha, ibinahagi ang bawat paksa na nais kong talakayin. Napagtanto ko na ang pagkakataon na maging malapit sa kanya ay palaging nandiyan, ngunit hindi ako handa, hanggang noon, na makibahagi dito.
Paalala sa Araw na Ito
Ang Aking Mas Mataas na Kapangyarihan ay hindi naglalagay ng anumang mga hamon sa harap ko na hindi ko kayang harapin. Ang kaginhawaan na nahanap ko sa kaalamang iyon ay maaaring madaig ang aking mga takot.
“Ang tukso ng malayo at mahirap ay mapanlinlang. Ang magandang pagkakataon ay kung nasaan ka.”
John Burroughs