Noong nakaraan, marami sa atin ang natutunang gumawa ng mga pagpipilian nang mahigpit sa batayan ng ating mga damdamin, na parang ang mga damdamin ay katotohanan. Kung natatakot tayo tungkol sa paggawa ng isang tiyak na pagkilos, halimbawa, kung gayon pinakamahusay na maiwasan ito. Walang gitnang lupa at walang puwang para sa higit sa isang pakiramdam nang paisa-isa.
Kasama sa pagbawi sa Al-Anon ay ang pag-kaalam na ang mga nararamdaman ay hindi nangahuhulugang ito’y katotohanan. Ako ay isang kumplikado, kamangha-manghang tao na may malawak na iba’t ibang mga emosyon, karanasan, at saloobin. Mayroong higit pa sa aking pagkakakilanlan kaysa sa aking mga nararamdaman, problema o iba pa. Puno ako ng mga kontradiksyon. Maaari kong pahalagahan ang lahat ng aking damdamin nang hindi pinapayagan na diktihan nito ang aking mga aksyon.
Ngayon ay nakakaramdam ako ng galit sa isang tao ng minamahal ko pa rin sila. Maaari akong makaramdam ng takot sa mga bagong karanasan, ngunit nalalagpasan ko pa din ang mga ito. Kaya kong makaligtas sa lahat ng pasakit nang hindi sumusuko sa pag-ibig. At kaya kong maranasan ang kalungkutan at magtiwala pa rin na magiging masaya ulit ako.
Paalala Ngayon
Ngayon natututo akong tanggapin ang aking pagiging kumplikado at mga kontradiksyon ng may pasasalamat sa yaman na dala nito.
“Ang buhay, para sa lahat ng mga paghihirap … ay kapanapanabik at maganda, nakakaaliw at puno ng kulay at pagmamahal … at kung ano man ang darating pagkatapos nito-hindi na tayo magkakaroon ng buhay na gaya nito.”
Rose Macaulay