Sa oras na marating natin ang Al-Anon, marami sa atin ang masama ang loob sa iba na mukhang hindi gaanong kaguluhan ang buhay, naiinggit kung ano ang iniisip natin na mayroon sila. Ngunit sa paglipas ng panahon, natuklasan natin na ang bawat isa sa atin ay espesyal. Mayroon akong natatanging hanay ng mga kasanayan, interes, at pagkakataon. Nakatitiyak ako na nasa akin ang lahat ng kailangan ko upang gawin kung ano ang dapat kong gawin. Hindi iyon nangangahulugan na nasa akin ang lahat ng gusto ko, ngunit maaari akong magtiwala na ang aking Mas Mataas na Kapangyarihan ay may mas mahusay na kaalaman sa kung ano ang mabuti para sa akin kaysa sa akin.
Ang inggit sa ibang tao dahil gusto ko kung ano ang sa tingin ko ay nasa kanila ay isang pag-aaksaya ng oras. Magkaiba tayo ng landas. Nasa kanila ang kailangan nila, nasa akin ang kailangan ko. Ang sama ng loob ay maglalagay lamang ng pader sa pagitan ko at ng ibang tao.
Hindi ako biktima ng sinuman. Narito ako kung saan ako nararapat. Ang inggit ay walang iba kundi isang pagalit na anyo ng pagkahabag sa sarili. Hindi ako magpapatalo ngayon. Sa halip, magpapasalamat ako sa maraming regalo, talento, at pagkakataong ibinigay sa akin. Kapag pinahahalagahan ko kung ano ang mayroon ako sa halip na mag-isip sa kung ano ang kulang sa akin, gumaganda ang pakiramdam ko sa aking buhay. Ito ay nagpapahintulot sa akin na maging masaya para sa kasaganaan ng ibang tao.
Paalala sa Araw na Ito
Ang yaman ng ibang tao ay nagpapaalala sa akin na ang mga magagandang bagay ay maaaring mangyari anumang oras sa sinuman. Pahahalagahan ko ang maraming regalo na ibinigay sa akin.
“Anumang oras na biniyayaan ka ng Diyos, tanggapin mo ito nang may pasasalamat.”
Horace