Dahil ang Ikasampung Hakbang ay bahagi ng aking pang-araw-araw na gawain, sinisikap kong isipin ito bilang isang banayad, mainit, at mapagmahal na paraan upang pangalagaan ang aking sarili. Sa pamamagitan ng patuloy na pagkuha ng sariling imbentaryo at kaagad umamin kapag ako ay nagkamali, inaalis ko ang maraming hindi kaaya-ayang mga aksyon na maaaring ipagkalat ang araw ko.
Ang Hakbang na ito ay nakatulong sa akin na malaman na ang pamumuhay sa bawat araw ay higit pa sa paghila pabalik ng aking atensyon mula sa mga takot sa hinaharap. Nangangahulugan din ito ng pag-iwan sa mga bagahe ng kahapon sa nakaraan. Araw-araw tinatanong ko ang aking sarili kung ang pagdadala ng sobrang pasanin na ito ay makakatulong sa akin sa anumang paraan ngayon. Kung hindi, maaari ko itong ihulog dito at ngayon at lumayo sa hindi ginustong negatibiti nang may kagaanan ng espiritu.
Paalala sa Araw na Ito
Sa bagong araw na ito, hayaan mo akong tahimik na magmuni-muni at maghanap ng anumang negatibong damdamin na natitira mula kahapon. Ang mga lumang hinanakit ay makakasagabal sa aking katahimikan ngayon. Marahil panahon na para hayaang mawala sila.
“Bawat araw, bawat bagong sandali ay maaaring maging isang pagkakataon upang malinawan ang hangin at magsimulang muli, sariwa at malaya.”
…Sa Lahat Ng Ating Mga Gawain (…In All Our Affairs)