Ang aking pagtingin ay maaaring maging sobrang limitado. Madalas kong iniisip na ang mga posibleng kahihinatnan ay ang mga naiisip ko. Sa kabutihang palad, ang aking Mas Mataas na Lakas ay hindi pinaghihigpitan ng naturang lohika. Sa katunayan, ang ilan sa mga pinaka kamangha-manghang mga kaganapan ay lumalabas sa kung ano ang lilitaw na mga sakuna.
Ngunit ang pananampalataya ay nangangailangan ng pagsasanay. Ang mga takot ay maaaring lumago nang malaki, at maaaring mawala sa aking limitadong pag-iisip. Kapag wala akong makitang anumang paraan palabas at nag-aalinlangan ako na kahit isang Mas Mataas na Kapangyarihan ay makakatulong sa akin, iyon ang pinaka kailangan kong manalangin. Kapag ginawa ko ito, ipinapakita ng aking mga kilos ang aking kahandaang humingi ng tulong. At oras-oras, ang tulong na kailangan ko ay ibinibigay sa akin.
Ngayon alam ko na kahit na mukhang malungkot ang aking sitwasyon at wala akong makitang daan para tumakas, maaaring mangyari ang mga himala kung ibabaling ko sa Diyos ang aking kalooban at ang aking buhay.
Paalala Ngayon
Mayroon akong mahalagang bahaging gagampanan sa aking ugnayan kasama ang aking Mas Mataas na Kapangyarihan – Kailangan kong maging handa na tumanggap ng tulong, at kailangan kong hingin ito. Kung nabuo ko ang ugali ng paglapit sa aking Mas Mataas na Lakas para sa tulong, maliit man, pang-araw-araw na bagay, malalaman ko kung ano ang gagawin kapag nahaharap na ako sa mas mahirap na mga hamon ng buhay.
“Sa oras ng kahirapan ay huwag kang mawalan ng pag-asa. Dahil ang kristal na ulan ay bumabaggsak mula sa mga itim na ulap.”
Persian Poem