Gusto ko ang tao, ang pakikipagsalamuha, at sa isang pagkakataon gusto kong ang lahat ay maging aking kaibigan. Sa pinakamabuting hangarin, sinubukan kong hikayatin ang pakikipagkaibigan sa ilang mga indibidwal, kahit na ang aking mga pagtatangka ay paulit-ulit, maingat itong tinanggihan.
Naginhawaan ako sa mga salitang narinig ko sa pagtatapos ng bawat pagpupulong ng Al-Anon: “… kahit na hindi mo kami magustuhang lahat, mamahalin mo kami sa isang napaka-espesyal na paraan – sa parehong paraan na minahal ka namin . ” Ito ay isang mahalagang aral na, habang hindi ako maaaring magkaroon ng pagkakaibigan ng lahat, maaari akong mag-alok at makatanggap ng respeto, suporta, at pag-unawa. Ang pasensya at kababaang-loob ay nagpakalma sa aking nasugatang dignidad.
Paalala Ngayon
Hindi makatotohanang asahan na ang lahat ng tao na magustuhan ako. Sa gayong pag-asa, itinakda ko ang aking sarili upang mabigo at bigyan ang aking sarili ng isang dahilan upang sisihin ang kabiguang iyon sa iba. Hindi ko mababago ang ibang tao, ngunit mababago ko ang aking sariling pag-uugali. Maaari kong bitawan ang aking mga patakaran tungkol sa kung paano dapat ang pakiramdam ng iba tungkol sa akin. Kapag nabigo ako sa tugon ng iba, makakagawa ako ng labis na pagsisikap na maging mabait, magiliw, at magmahal sa aking sarili. Mamahalin ako sa paraang ako.
“Ang mahalin ang sarili ay ang simula ng isang panghabang buhay na pag-ibig.”
Oscar Wilde