Pakiramdam ko’y ako na ang pinakaswerte na tao sa mundo dahil nakahanap ako ng pangalawang pamilya, at ako ay isang totoong bahagi nito. Sa aking bagong pamilya, tinanggap nila ako kung sino ako. Hindi ko na kailangang magpanggap, o magsuot ng maskara para itago ang aking damdamin. Malaya akong makapagsasalita at alam kong hindi lalabas sa silid ang kung ano mang mga sinabi ko.
Sa aking bagong pamilya, nakikiramay ang mga tao sa tuwing ibinabahagi ko ang aking mga problema. Ngunit sa halip na subukan na malutas ang aking mga problema para sa akin, hinahayaan nila akong gawin ito ng mag-isa. Inaalok nila ang kanilang mga karanasan, lakas, at pag-asa, at sa pagbabahagi na ito ay madalas kong marinig kung ano ang kailangan ko upang matulungan ako sa isang mahirap na sitwasyon.
Sa aking bagong pamilya, ang pag-ibig ay hindi nangangailangan ng puntos. Hindi ko kailangang humingi ng pagmamahal sa iba – malayang ibinibigay ito bilang isang regalo. Hindi ko kailangang makamit ang aking lugar sa araw, maaari lamang akong mamahinga at maging sarili ko.
Paalala Ngayon
Nang ang alkoholismo ng isang mahal sa buhay ay dinala ako sa Al-Anon, nakahanap ako ng bago, pangalawang pamilya, isang pamilyang tumulong sa akin na matuklasan ko ang AKO na itinago ko nang napakatagal, isang pamilya na laging nandiyan para sa akin. Ngayon ay magpapakasaya ako sa pagkakaroon ng isang lugar kung saan talaga ako kabilang.
“Para sa akin, ang alkoholismo ay napatunayan kong isang mapait na legacy – mapait, dahil sa sakit na dinanas ko, at matamis, dahil kung hindi dahil sa sakit na iyon, hindi ko naghanap at makakahanap ng isang mas mabuting paraan ng pamumuhay . “
Ang Pagharap ng Al-Anon sa Alkoholismo