Ang alkoholismo ay nag-ambag sa maraming nasirang pag-asa, sirang pangarap, at malaking sakit sa aking buhay. Hindi ko nais na pag-isipan ang mga damdaming ito, ngunit hindi ko rin nais na talikuran ang mga ito. Tinutulungan ako ni Al-Anon na harapin kahit na ang pinaka hindi kasiya-siyang aspeto ng aking nakaraan. Sa pamamagitan ng paghawak sa mga kamay ng mga nasa samahan. Nagagawa kong maramdaman ang sakit at magluksa sa mga pagkawala, at magpatuloy.
Ang mga damdaming ito ay malalim na bahagi ko; kapag sila ay kumakatok sa pintuan ng aking kamalayan, nais kong buksan ito at papasukin sila. Kailangan kong tratuhin ang aking sarili nang may parehong pangangalaga at paggalang na katulad ng gagawin ko sa isang miyembro ng Al-Anon na nagbabahagi ng sakit, kalituhan, at kaguluhan sa isang pulong . Sa ganitong paraan lamang ako magiging buo at payapa.
Paalala sa Araw na Ito
Sinasabi nila na ang sakit ay hindi maiiwasan ngunit ang pagdurusa ay opsyonal. Kung matututo akong tanggapin na ang sakit ay bahagi ng buhay, mas magagawa kong tiisin ang mga mahihirap na oras at pagkatapos ay magpatuloy, iiwan ang sakit sa aking likuran.
“… kapag naghahangad tayo ng buhay nang walang ….mga kahirapan, paalalahanan kami na ang mga oak ay lumalakas sa salungat na hangin at ang mga diamante ay nabubuo sa ilalim ng matinding presyur.”
Peter Marshall