Lumalago ang pagpapahalaga sa sarili kapag mahal at tinatanggap ko ang aking sarili bilang ako. Pinipigilan ko ang aking sariling kapakanan sa tuwing ibinabatay ko ang aking pagpapahalaga sa sarili sa kung ano ang ginagawa ko o kung ano ang iniisip ng iba sa akin. Kung kaya kong pasayahin ang lahat ng tao sa mundo, kung kaya kong “ituwid ang lahat” at lutasin ang lahat ng paghihirap na kinakaharap nila, kung magagawa kong perpektong lugar ang mundo—kahit noon, malamang na hindi pa rin ako magiging maganda sa aking sarili. Sa katunayan, kailangan kong isuko ang lahat ng aking “sarili” upang magawa ang imposibleng gawaing ito.
Hindi ako maaaring maging perpekto. Hindi ko kayang gawing perpekto ang iba. Ngunit ako ay karapat-dapat sa pagmamahal, paggalang, at kagalakan. Hayaan akong paalalahanan ang aking sarili sa bawat araw na ako ay anak ng isang perpektong Mas Mataas na Kapangyarihan. Na, sa kanyang sarili, ay nag-uutos ng paggalang-ang aking paggalang-sa mahimalang “sarili” na ibinigay sa akin. Kapag pinangunahan ko ito sa aking isipan, hindi ko ibibigay ang aking “sarili” sa kurso ng anumang pagsisikap.
Paalala sa Araw na Ito
Ngayon, kapag nahaharap sa mga pagpipilian, pipiliin ko ang landas na magpapahusay sa aking pagpapahalaga sa sarili.
“Natututo akong mamuhay ng buong buhay, kung saan gusto ko at pinapahalagahan ko ang pagkatao ko.”
Hinaharap ni Al-Anon ang Alkoholismo (Al-Anon Faces Alcoholism)