SETYEMBRE 27
“Kung mayroon lang akong walang katapusang karunungan,” lihim kong iniisip. “Kung makikita ko lang ang lahat sa harap ko, isang malinaw na landas, ang kaalaman kung paano ko dapat gugulin ang bawat sandali ng buhay!” Ngunit sa pagpupulong pagkatapos ng pagpupulong sa Al-Anon ay naaalala ko na magagawa ko lamang kung ano ang mayroon ako ngayon. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari bukas. Isa pa, mas mabuti na sigurong hindi ko na lang alam. Kung alam ko kung ano ang darating, pinaghihinalaan ko na gugugulin ko ang lahat ng oras ko sa pagsisikap na tumakas mula sa mga masasakit na karanasan sa halip na mabuhay. Mamimiss ko ang napakaraming magagandang bagay.
Maaari akong magtiwala sa aking Mas Mataas na Kapangyarihan na pangunahan ako sa araw na ito upang maging handa ako para sa hinaharap pagdating nito at magagawang gawin ang anumang dala nito. Nag-iiwan ito sa akin ng oras upang tamasahin ang maraming mga regalo na iniaalok ng buhay, oras na kung hindi man ay ginugol sa pag-aalala.
Paalala sa Araw na Ito
Isang matandang kasabihan ang nagsasabing, “Ito ay magniningning kapag ito ay kumikinang.” Kung handa akong makinig, matatanggap ko ang lahat ng impormasyong kailangan ko kapag tama na ang oras. “Para Lamang sa Araw na Ito” malalaman ko na nasa mabuting kamay ako.
“Para sa araw na ito susubukan kong mabuhay sa araw na ito lamang, at hindi harapin ang lahat ng aking mga problema nang sabay-sabay.”
Para Lamang sa Araw na Ito (Just for Today)