Categories
Setyembre

September 2

SETYEMBRE 2

Sa mga taon ko sa Al-Anon, marami akong nagawang pag-iisip tungkol sa Unang Hakbang; kani-kanina lang, marami na rin akong nararamdaman tungkol dito. Ang pakiramdam ng trabaho ay maaaring inilarawan halos sa isang salita: Kalungkutan. Naaalala ang mabilis na pag-unlad ng isang kaibigan sa pamamagitan ng alkoholismo, mula sa makatwirang kalusugan at maliwanag na kaligayahan hanggang sa cirrhosis at kamatayan, nakakaramdam ako ng kalungkutan.

Hindi ko talaga kinasusuklaman ang sakit na ito ngayon, ngunit nararamdaman ko ang mabangis nitong baldado, makapangyarihang presensya sa aking buhay. Mayroon akong mga alaala ng pinsalang ginawa sa aking pamilya, aking mga kaibigan, at sa aking sarili. Nagdalamhati ako sa pagkawala ng pag-ibig at buhay na dulot ng alkoholismo. Nalulungkot ako para sa nawala
taon na ginugol ko sa pagtalon sa mga hoop ng sakit na ito. Inaamin ko na wala akong kapangyarihan sa pag-inom ng alak at na ang aking buhay ay lubos na hindi mapangasiwaan sa tuwing ako ay nakikipagbuno dito.

Paalala sa Araw na Ito

Nakaranas ako ng maraming pagkalugi bilang resulta ng alkoholismo. Bahagi ng pag-amin sa mga epekto ng sakit na ito sa aking buhay ay ang pag-amin sa aking kalungkutan. Sa pamamagitan ng pagharap sa epekto ng alkoholismo sa aking buhay, nagsisimula akong umalis sa pagkakahawak nito at tungo sa isang buhay na may malaking pangako at pag-asa.

Hindi madaling aminin ang pagkatalo at sumuko sa malakas na kalaban na iyon, ang alkoholismo. Gayunpaman, ang pagsuko na ito ay talagang kailangan kung tayo ay magkakaroon muli ng matino at maligayang buhay.

English Translation

SEPTEMBER 2

During my years in Al-Anon I have done lots of thinking about the First Step; lately I have
done lots of feeling about it, too. The feeling work can be described mostly in one word:
Grief. Recalling a friend’s rapid progression through alcoholism, from reasonable health and
apparent happiness to cirrhosis and death, I feel grief.

I don’t necessarily hate this disease today, but I do feel fiercely its crippling, powerful
presence in my life. I have memories of the damage done to my family, my friends, and
myself. I grieve for the loss of love and life that alcoholism has caused. I grieve for the lost
years I have spent jumping through the hoops of this disease. I admit that I am powerless
over alcohol and that my life has been utterly unmanageable whenever I have grappled with
it.

Today’s Reminder

I have suffered many losses as the result of alcoholism. Part of admitting the effects of this
disease in my life is admitting my grief. By facing alcoholism’s impact on my life, I begin to
move out of its grip and into a life of great promise and hope.

It’s not easy to admit defeat and give in to that powerful foe, alcoholism. Yet, this surrender is
absolutely necessary if we are ever to have sane, happy lives again.