SETYEMBRE 25
Natagpuan ko ang aking sarili na kumukuha ng Hakbang Tatlong paulit-ulit. Sa kasamaang palad, madalas akong naghihintay hanggang sa isang problema ay magsimulang bumagsak sa akin bago ako tuluyang sumuko at ibigay ito sa aking Mas Mataas na Kapangyarihan. Gayunpaman, ngayon ay nagsusumikap akong ilagay ang aking buong kalooban at buhay sa mga kamay ng aking Mas Mataas na Kapangyarihan na may kahandaang tanggapin ang Kanyang kalooban para sa akin, anuman ang mangyari.
Ang kamalayan na natamo ko sa Al-Anon ay nagpapaalam sa akin na ang aking paraan ay bihirang gumana sa nakaraan. Lamang kapag ako ay bumitaw at nagtiwala sa panloob na boses na tahimik na humihikayat sa akin sa direksyon ng pagpili ng aking Mas Mataas na Kapangyarihan ay magiging ganap ang aking buhay.
Paalala sa Araw na Ito
Mayroon bang bahagi sa buhay ko na tinatrato ko na parang napakahalaga na ibigay sa isang Mas Mataas na Kapangyarihan? Ang aking mga pagsusumikap na kontrolin ang bahaging iyon ay ginagawang mas mahusay at mas madaling pamahalaan ang aking buhay? May ginagawa ba silang mabuti? Kaya kong hawakan ang aking kalooban hanggang sa maging napakasakit ng sitwasyon na napilitan akong sumuko, o kaya kong ilagay ang aking lakas kung saan ito makakabuti sa akin ngayon, at sumuko sa pangangalaga ng aking Mas Mataas na Kapangyarihan.
“Nahawakan ko ang maraming bagay sa aking mga kamay, at nawala ang lahat ng ito; ngunit anuman ang inilagay ko sa mga kamay ng Diyos, iyon pa rin ang tinataglay ko.”
Martin Luther