OKTUBRE 30
Noong baguhan pa lang ako sa Al-Anon, natatandaan kong narinig ko ang mga tao na nagsabing nagpapasalamat sila na nasangkot sila sa isang alkoholiko. Hindi na kailangang sabihin, palagay ko sila ay baliw! Hindi ba’t ang alkoholiko ang dahilan ng lahat ng kanilang kalungkutan? Hindi ako makapaniwala na ang mga taong ito ay may dapat ipagpasalamat. Ngunit tila masaya sila sa kabila ng kanilang mga problema (na sa pandinig ko ay parang eksakto mismo sa akin).
Ngayon nalaman ko na nagpapasalamat ako na natagpuan ko si Al-Anon. Kailangan ko ring tamaan ang isang uri ng ilalim, damhin ang sakit, at abutin ang tulong bago ako makahanap ng anumang pangmatagalang kaligayahan. Dahil kay Al-Anon, mayroon akong relasyon sa isang Mas Mataas na Kapangyarihan na hindi ko alam na umiiral at mga kaibigan na nagbibigay sa akin ng tunay na suporta. Natutunan ko na ang pasasalamat at pagpapatawad ay kailangan sa aking kapayapaan ng isip. Ngayon ay tunay kong masasabi na ako ay isang nagpapasalamat na miyembro ng Al-Anon.
Paalala sa Araw na Ito
Ngayon ay magsasanay ako ng pasasalamat. Iisipin ko ang ilan sa mga bagay, malaki man o maliit, kung saan ako ay nagpapasalamat. Marahil ay isusulat ko pa ang listahang ito o ibahagi ito sa isang kaibigang Al-Anon. Minsan ang isang maliit na aksyon ay maaaring maging isang mahusay na hakbang patungo upang makita ang aking buhay na may tumataas na kagalakan.
“Kapag ang mga bagay ay mukhang pinakamadilim, nasa loob ng aking kapangyarihan na paliwanagin ang mga ito sa ilaw ng pang-unawa at pasasalamat.”
Isang Araw sa Bawat Pagkakataon sa Al-Anon (One Day at a Time in Al-Anon)