HULYO 4
Ang Ikatlong Tradisyon ay nagpapaalala sa akin ng dalawang aspeto ng Al-Anon na aking pinahahalagahan. Una, alam kong maaari akong pumunta sa isang pulong saanman sa mundo at umaasa na wala akong makikitang ibang kaakibat na itinataguyod ng grupo. Ang mga miyembro ay hindi susubukan na ibenta sa akin ang isang relihiyon, isang programa sa paggamot, isang therapy, isang politikal na plataporma, o anumang bagay. Kung talakayin sa akin ng sinumang indibidwal sa fellowship ang alinman sa mga ito, malaya akong kunin ang gusto ko at iwanan ang iba.
Pangalawa, alam kong natutugunan ko ang nag-iisang kinakailangan para sa pagiging miyembro sa Al-Anon: Nakatagpo ako ng problema ng alkoholismo sa isang kamag-anak o kaibigan. Hindi ko kailangang magbihis, kumilos, magdamdam, magsalita, o gumawa ng paraan upang mapabilang. Hindi ko kailangang maniwala o hindi maniwala. Malaya akong maging sarili ko. Ito ay isang come-as-you-are program.
Paalala sa Araw na Ito
Si Al-Anon ay dumating bilang aking suporta-walng halo at walang mga taling nakalakip-kapag kailangan ko ito. Sana maipasa ko ito sa parehong diwa.
“Ang Ikatlong Tradisyon ay nagpapaliwanag ng dalawang paraan kung saan ang aking mga kaibigan sa Al-Anon at ako ay mapapanatili itong simple. Ang isa ay upang maiwasang malihis sa aming programa ng iba, at dalawa ay tanggapin sa Al-Anon ang sinumang nagdurusa sa mga epekto ng alkoholismo ng iba.”
Ang Labindalawang Hakbang at Labindalawang Tradisyon ni Al-Anon (Al-Anon’s Twelve Steps & Twelve Traditions)